şimdi galatasaray taraftarı kimliğimi bir kenara koyup objektif değerlendirmeye çalışacağım kendisini. ilk olarak kendisini bir milliyet gazetesinin haberinde görmüştük, yılın transferi olarak. zeytinburnu'ndan galatasaray'a gelen 13 ya da 14 yaşında bir çocuktu. haliyle o zamandan büyük bir beklenti oluştu kendisi hakkında. altyapıda üzerine titrendi, a takıma 17 yaşında çıktı. hagi, antrenmanlarda özel olarak ilgilendi kendisiyle. bu açıdan bakınca çocukluğunu tam yaşayamamış, üzerindeki büyük beklentinin baskısı altında ezilmiş bir profil çıkıyor karşımıza. eğer ki elinizde emre gibi bir yeteneğiniz var ise ona sadece yeteneklerini değil karakterini de geliştirecek bir ortam hazırlamanız gerekir. galatasaray'ın o zamanki kadrosu, efsanevi bir kadro da olsa fethullahçı yapılanmanın ağırlığı inkar edilemez. o yaştaki bir çocuğun bir yanda para ve şöhret, diğer yanda cemaat-din ikilemi arasında kalması ve psikolojik sorunlar yaşaması kaçınılmazdı bence, hele de yaşadığı trafik kazasının etkisi de eklenince... açıkçası ben emre'deki bu aşırı asabiyetin temellerini o dönemde aramanın doğru olacağını düşünüyorum.
fakat sadece bu da değil elbet. öncelikle birilerinin etkisinde kalıp galatasaray'dan kaçarcasına gidişiyle takımı sattı yaftası yemesi, sakatlıklardan bir türlü belini doğrultamayıp kariyerini istediği gibi sürdürememesi, türkiye'ye dönmeye mecbur kalması ve fenerbahçe'ye gidip her iki camiaya da ait olamaması, bu sezon aziz yıldırım'ın baskıcı yapısı vb. nedenlerle kendisini frenleyemiyor artık. acilen psikolojik yardım alması gerekiyor, hem performansı açısından hem de yaşam kalitesini yükseltmesi açısından.
şu da tanımım: sahada boyunun iki katı adamlara dayılanırken çöpçüler kralı'nda kemal sunal'ı taş atarak kovalayan küçük çocuğa benzeyen adam.
