bir güneydoğu gazisinin ağzından;
'' yeri geldiğinde insan vatanı için ölmesini bilmeli. bu konuda hiçbir kuşkum yok. ama böylesi bir ölüm olmamalı. o dağlarda yıllardır on binlerce gencecik insan yaşamını yitirdi. Bir o kadar da ölümle yaşam arasında gidip geliyor. neden? bu soruyu kendime, o kan ve ateş kokan cephenin içinde, ağır yaralı olarak kurtulduktan sonra sormaya başladım. şimdi geceleri uyuyamıyorum. gözlerimi kapattığım anda yanı başımda sarılarak ölen ve parçalanan arkadaşlarımın ceset parçalarıyla feryat figan ederek uyanıyorum. Paşalar beyler, sahi biz o dağlarda niye öldük? niye parçalandık? neden yıllardır birbirimizi öldürüyoruz? on binlerce insan öldü artık yetmez mi? ''
