hiç düşündünüz mü bunca sahiplenme çabasının altında çeşitli psikolojik tatminsizlerimiz olabilir mi?
nietzsche haklı olabilirmi "daha derinlere bakarsanız, bu arzunun da tüm diğer insanlardan daha üstün olma arzusu olduğunu görürsünüz.'aşık', 'seven' kişi değildir; aslında o sevdiği kişinin mutlak sahibi olmayı amaçlar. bütün isteği, tüm dünyayı o değerli malından soyutlamaktır....sizce kasmasak mı eski sevgililerimizi birer duygusal ögretmenimiz olarak görsek ve saygıyla ansak mı siz hiç bir edebiyat ögretmeninizi veya başka bir ögretmeninizi dersten sonra özel hayatı ile ilgili yargıladınızmı? (bkz: harç bitti yapı paydos)
