Çişim geldi, bahçe duvarına işedim, komşunu kızı gördü bir tek, anahtarım yoktu diyemedim.
Sana bir şey diycem dedim, ama hiçkimseye söyleme.
"seni seviyorum"
inandı, görmen lazımdı küçük gözlerini
nasılda kandırdım dedim
her şeyi unuttu, çişi ve şeyimi.
Ertesi gün arkadaşa anlattım, yanımızdan gülümseyerek geçiyordu ve biranda ağlamaya başladı,
"seni seviyorum" diye dökülüverdi dudaklarından kelimeler.
"şakaydı" dedim.
Gitti, hep aynı hikaye 1 hafta olmadı gittiler.
Büyüdüm ve o minik kıza aşık oldum.
Aradım, izini buldum.
Ona ulaşmayı denedim.
Bina yeterince yüksek değilmiş ki, yüzde 10 la bu tarafta kaldım.
Boynumdan aşağısı tutmuyor, çişimi hep altıma yapıyorum.
Sorun şu ki o artık beni görmüyor, göremiyor.
Ya da meleklerin gözü var ben bilmiyorum.
