içimde olup bitenleri bi başkasına anlatıp, karanlık dünyamın kapılarını açmak,bu dayanılmaz, iğrenç içinden çıkılmaz duyguları onlara yaşattırmak hissettirmek istemem
benim yaşadıklarım daha doğrusu hissettiklerim en korkunç filmlerden daha korkunç,en duygusal filmlerden daha acıklı,en sert pornolardn daha sert çünkü benim sorunumun çözümü yok düşüncelerimden kurtuluşum kaçışım yok ben karanlık bi tüneldeyim bazan yanımda yoldaşlarım oluyor ama çoğu kez uzaklaşıp gidiyorlar kimseyle uyuşamıyorum o yüzden yok oluyorlar ve tüm bunlardan onların haberleri yok
benim ki çözümü olmayan bir sorun bir dert tek ilaçım sensin tek ilaçım o...
melankolinin tanımı ya da açılımıyla işim yok bu da benim içimdeki melankolik insan
