bugün çöpü yolumun üstü diye karşı apartmanın önündeki çöpe atmaya yeltendim. 5 kişi birden -farklı balkonlardan- bağırmaya başladı, çöpünü bizimkine atma, diye. o kadar bağırdıkları için sinirlenip inadına oraya attım. dönüşte attığım çöpü apartmanımızın önünde buldum. üşenmeyip aşağı inen, çöpü çöp kovasından alıp apartmanımızın önüne koyan 65 yaşlarındaki kadına, "bu çöp var ya, sana girsin, e mi?" dedim. zerre kadar pişman değilim sözlük. saygısızlık yaptığım için kendimi suçlu hissetmiyorum. ve hala insanları anlamamaktayım; ama barış içinde huzurlu yaşayamamamızın nedenini yeni anlıyorum. korkuyorum sözlük. büyüyüp de bu boş insanlar gibi olmak istemiyorum.
