komunizmin hedefi dünyada sınırların olmadığı herkesin eşit şekilde varlıklardan yararlandığı bir başkasının daha fazla malı olmadığı bir ortam yaratmaktır. zamanla devlet gittikçe küçülüp yok edilecek sadece organizasyon yapan bir kurum haline gelecektir. şöyle bir dünya düşünün; tüm dünyada bir tek devlet var. herkesin yeteneğine ve ihtiyaca göre çalışacağı işi belirliyor. üretilen bütün mal ve hizmetler eşit olarak dağıtıyor. herkesin tüm harcamaları ücretsiz veya para diye bir kavram yok.
komunizm bu felsefe ile doğmuş ve her halkın böyle bir yaşamı isteyeceği görüşüyle kapitalizmin ortadan halk vasıtasıyla kaldırılacağını savunmuştur. kapitalizm ise her insana zengin olma hayali sunarak ayakta durmayı becermiştir. umut fakirin ekmeğidir.
komunizm dünyanın % 99 unda olsa ve sadece % 1 i kapitalist olan bir dünya kalsa dahi yıkılacak bir rejimdir. çünkü komunizm sadece ihtiyaçları karşılayacak şekilde düşük üretim yapar. fazla üretip satmayı amaçlamadığı için üretilen mal zenginlik olarak kalamaz. yeni teknolojiler geliştirmeye gerek görülmez. bunlar için yatırıma ayıracak birikim kimsede yoktur. dışarda başka bir ülkede gelişen teknolojiler ve yeni mal varlıkları komunizmi yıkar. alınan aşırı lüks giderlere yeterince fazla üretim olamayacağı için ödenecek para karşılanamaz ve diğer devlet onu sömürmeye başlar.
komunizmin başarılı olması için diğer ülkelere komunizmi pazarlaması gerekir. komunizm ikinci aşamasına geçemeden yıkılmıştır. çünkü karşısında bir çok kapitalist devlet fakirleri sömürerek daha çok birikim yapabilmiş ve yatırıma ayıracak kaynak üretebilmiştir. komunist ülkelerin ise halkına sundukları gelişemeyen ekonomi ve para politikası nedeniyle zamanla geri kalmaya mecburdur. dünyadaki tüm savaşlara bakarsanız sömürü üzerine yapılmış savaşlar çoğunluktadir. dünya savaşları dahi ilerlemiş sanayisine pazar veya kaynak bulamayan ülkeler tarafından çıkarılmıştır.
kısaca özetlersek; 1950 de tüm dünya komunist olsaydı 60 yıl sonra biz hala 1960 daki teknoloji ve hayatı yaşıyor olurduk. yani 50 yıl geriden giderdik ama savaşların olmadığı bir dünyada belki daha mutlu olurduk.
komunizmin temel prensibi eşit karşılanan giderler herkesi mutlu eder. kazancın ne olduğu önemli değildir. lükse karşıdır.
komunizm ancak tüm dünyada olursa yaşanabilir. bu nedenle yayılmacı politikalar izlemiş ve desteklemiştir. ancak kapitalizmdeki birikimler hiç bir zaman yaratılamayacağı için sanayi ve üretim olarak kaybetmiştir.
edit: şöyle düşünün bir kapitalist ülkede çalışanlar yarı aç yarı tok yaşar. kazandığı parayı yine patronlara fazlasıyla geri öder. ödediği paralarla yeni fabrikalar açılır. komunizmde ise tok kalırsınız birikim yapılamaz. bir süre sonra millet uzaya giderken siz plastik "lada" marka arabalara binersiniz. mesela sosyal devlet kapsamında sağlık harcamalarımız bu sene çok arttı. çoğu ekonomist buna karşı çıkıyor. bu kadar harcama ülkeyi batırır diyor. insanlar ölsün onların umurunda değil.
kim ne derse desin. komunizm sayesinde kapitalist ülkeler işçilere belirli sosyal haklar sağlamak zorunda kalmış bu şekilde halkları isyana sürüklemeden işlerini yürütebilmişlerdir. komunistler ehlileştirme dedikleri bu olgudan nefret ederler. uzlaşmalara gelemezler. çünkü komunizm ya tam anlamıyla uygulanacak ya hiç uygulanamayacak bir rejimdir.
