sana aşık olduğum günü hatırlamıyorum, kimi söylentilere göre ben galatasaraylıymışım falan filan.. ama olsun, bana bu lafı edenlere hep şöyle demedim mi, "babamın bana yaptığı en büyük iyilik beni fenerli yapmak.." diye.. bazen ayar ettiği de oluyor ama olsun severim..
sen başkasın ama fenerim, öncesi yalan..
sarı lacivertli formayı giymek başkadır, ne askeri üniforma, ne kamuflaj, ne takım elbise, ne atlet boxer yaratır o duyguyu..
bazı duyguları hala yaşatamasan da bana, babam anlattı gördüğü kupaları benim yaşımda.. kardeşimle dinliyoruz sanki ikinci dünya savaşı.. söz ver lan allahsız bu sene türkiye kupası getircen bize..
ne kadar üzsen de beni sevinçlerin yanında, ben yine gelecektim senin yanına.. ama yarın olamayacağım kutsal topraklarda, tavaf edemeyeceğim altı tur dönüp saraçoğlu nda, olsun.. kardeşlerim ordalar..
teyzelere amcalara aldırmaksızın edilen o rezil küfürlü tezahüratları duyunca sen beni hatırla.. dolmuş parası olmadığı için caddeyi yürüyen tayfayı görünce beni hatırla, biletler 60 lira olur mu amua koyım diye bağıran çulsuzları duyunca beni hatırla..
ben derbileri locadan elinde viski bardağı ile izleyen fenerlilerden değilim, ama biliyorum sen beni seviyorsun, emin ol ben de seni sözlükten daha çok, sevgilimden daha az seviyorum..