yazılarını okuduktan sonra vay amına koyim diyorum, aradan 5 dakika geçtikten sonra kendimi boş boş duvara bakıp " ne anlatmaya çalışmış lan bu " diye sorgularken buluyorum. sonra bir daha okuyorum ve tekrar duvarla yakın ilişkiler kuruyorum. bu sırada hayatım film şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyor ve kendimi monitörü yalarken yakalıyorum.
kısa cümle kur olum, ziktin attın resmen kişiliğimi.
