kozmoz dahilindeki yaşamı çok ciddiye almak ve önemsemekle alakalı bir durumdur özünde. evet modernizmin bir çıkarımı olan materyalizmin ve humanistik anlayışın birer sonucu olan ölmüden sonraki hiçliğin duygusal neticesidir demek bu durumu özetler aslında, çokta uzatmaya gerek yok. ölü arkasından ağlamak, kahretmek gereksiz davranışlardır yani.
ille de heaven arkadaşımız ölmüştür, allah rahmet eylesin evet ama bu dünyadaki bizi ilgilendiren veya insanlığı ilgilendiren bir üretiminden habersizce bu derece rahmetliden bahsetmek ve alakasızca romantikleşmek ne alaka çözemedim. herkes ölüyor ve ölecek önemli olan ölünün geride hatırlanacak işlevsel bir fikriyatının olup olmamasıdır. evet uludağ sözlük yazarı biliyorum ama anlamsız... rahmet dileğin geçin. yazdıklarıyla (inceledim) fanilere pek şey katıcağını düşünmüyorum zaten ama o entry'ler de burda merak etmeyin. esas dikkate alınması gerekene işaret ederken en yakın örnek diye rahmetliyi örnekledim ve ölüye saygısızlık diye çemkirecekleri şimdiden esefle kınıyorum.
