canım, dostum, güler yüzlü bitanecik şekerparem karacaahmet'e defnedilmiştir.
nasıl koydular seni oracığa inanamıyorum. uyurken üstüne yorganı örtmekten korkardım ben rahatsız olacaksın diye. kıpırdasan üzülürdüm uyandı uyanacak diye. şimdi kahroluyorum resmen düşündükçe. ama gelicem ablam... seni yalnız bırakmıcam orada merak etme. gelicem de senin o gül yüzün diye o toprağa nasıl bakıcam onu bilmiyorum... elini tutamadan o toprağı nasıl sen diye tutcam düşünüyorum. ya da düşünemiyorum. aklım almıyor... ama gene de gelip muhabbet edip gülücez seninle emin ol... çok seviyorum seni... bunları oku ve gene küfret bana olur mu; "lan göt ne yazı yazdın ağlattın beni gene" diye, sövüşüne kurban olduğum...