Bir tek.. Ölüm kalsa bile ayrılığa benzeyen,
Bir tek sen olsan bile ölümü güzelleştiren,
Hakkın yok yalnız ölmeye...
Aç günleri azık, kuru ekmek gibi,
Hani aynı yastıkta bekleyip paylaşacaktık ölümüde.
Demi gelmiş ölümü hatırlatır gibi,
Yüzümüzdeki çizgilerden çalıp kaderi,
Hani paylaşcaktık ölümü biz bu şehirde.
Yalnız gelmek tanrıdan olsa bile,
Sevmiştik ya bir kere.
Ben gözlerimi küstürürken olmadığın saatlere,
Bencil bir ölümü yakıştırıp kendine ,
yalnız ölmek niye?
Şimdi ya beni de götür, ya da toprağında yer aç.
Hakkın yok yalnız ölmeye...
