hafif delibaşlılığı ile ünlü bir akrabanız sizi denize balığa götürmüştür;
ben, kuzenim ve delibaş akraba olmak üzere denize açılınır, oltalar atılır ve kısa bir beklemeden sonra delibaş akraba of of of balığa bak diye oltayı çekmeye başlar bizde büyük bir merakla "ne çıkacak acaba" diye bekleriz balık yaklaştıkça hayırlı bir balık olmadığı anlaşılır, en son noktada da delibaş akrabanın "mına koydumunun trakonyası" şeklindeki küfürü ile olay tescillenir. *
sonra o anda aklına bize doğa bilgisi dersi vermek gelmiş olmalı ki bize dönüp elindeki balığı göstererek "bakın çocuklar bu trakonya balığı çok tehlikeli bir balıktır şu sırtındaki dikenlere sakın dokun.... ananı avradını x#x#x#" gülelim mi ağlayalım mı bilemediğimiz bir anda bizim delibaş akrabanın parmak davul gibi oldu bize döndü "çocuklar böyle durumlarda amonyak lazım olur ama denizin ortasında amonyağı nereden bulacağız" bizde salak gibi "nereden amca" diye soruyoruz, "tabiki parmağıma eşiyeceksiniz idrarda amonyak vardır" biz bu fikire yanaşmadık ama ısrarlara dayanamayıp kuzen çıkardı aleti ama çiş yok delibaş akraba bağırıyo arada "eşesene lan" kuzen gayet şaşkın işeyemekten dolayı utanıyoda "vallah yok amca gelmiyo" bana döndü tabi "ya vallah benimde yok amca tekneye binerken yapmıştım ben" şeklinde savuşturdum olayı delibaş akrabanın kolda şişti ama kıyıya dönmemekte ısrar ediyor ben içimden düşünüyorum "bu herif burada ölse şimdi biz geri dönebilirmiyiz ? döneriz be evi bulduramasakta bir şekilde karaya çıkarız otostop falan eve varırız, varırız varmasına da delibaş akrabanın öldüğünü nasıl açıklayacaz .. şeklinde kafamda sorular sikişirken delibaş akraba "çocuklar kusura bakmayın kolum boynuma kadar uyuştu geri dönelim bende bir hastahaneye gideyim" dedi bizde "tabi tabi amca git tabi" şeklinde olayı onayladık zoruna döndük eve,
seneler geçti ne zaman balıkçılık dense aklıma bir trakonya, bir de eşesene ulan diyalogları gelir sırıtım..
