şu an için hiçbir anlam ifade etmeyen, aksine, aslında çocukça saflığımla beni güldüren ilk sevgilim...
üçlü prize baktıkça onu hatırlıyorum ve gözümden yaş gelene kadar gülüyorum. ondan daha da beteri, geceyarısı tuvalete kalkan babama annemin "ne yapıyosun bu saatte?" diye tepki göstermesi. babamın maximum hareketi yaparak "sıçıyosam sebebim çok" diye haykırarak muhteşem bir sentez yapması.
