en tatlı acıları yaşatmıştır ve yaşatacaktır her zaman. bazen de en olmadık yerde ölüme yaklaştırır insanı. içinden bir ses; onsuz yaşamanın anlamsız olduğunu, o olmadan attığın her adımın, aldığn her nefesin ızdırap olacağını söyler haklı olarak. belki herşey bitmiştir senin için. yüzünü görmek, sesini duymak istemezsin yaşattıkları için. her defasında 'bu sefer sondu affetmem!' dersin ama telefonuna gelen bir sevgi mesajı herşeyi değiştirmiş, bütün olumsuzlukları unutturmuştur kalbine. sonrası bütün kızgınlıklar geçer ,söylenen kötü sözler unutulur. zaten gerçek sevgide bunu gerektirmez mi? aşk sadece mutlu olmak için değil, yaşamak için de gereklidir. çünkü aşk; ağlarken gülmeyi, yaşarken ölmeyi öğretmiştir. ölene kadar da bu böyle devam edecektir. çünkü sevgili candır, hayattır, aldığın nefestir...
