zordur bunu yapmak yürek ister. bazen sağa dönersin karşında koca bir kaya , sola dönersin aynı kayanın iki misli , arkana baktığında yine aynı kayayı görürsün. işte o an anlarsın dört bir yanın tıkalı. aslında o an anlamıyorsun o an sadece emin oluyorsun.. çareler ararken farkediyorsunki çareler çaresiz kalmış.. çareleri çaresiz bırakan da , o kayaları dört başına tıkayanda yine insanın kendisidir. çakıllar birikip kayaya dönüşünceye kadar gecirdiği sürede önemsemeyip önlemini almazsan yakında dağa dönüşüp , benliğini ve tüm seni yıkar geçer.. sonunda bi kaçıs yolu olarak ölümü tercih edersin. sanmaki geride yaşanmışlıkları bıraktığında o yaşanmışlıkların ölsen bile ardından intikamını çok acı bir şekilde almayacağını.. zerre zerre akıtarak , acıtarak koparıp alıcak hıncını.. en iyisi bosver suda sürüklenen bir yaprak misali salıver kendini hayat götürsün götüreceği yere...
