ulu dagci össden 2 gün önce ailesiyle akşam bir cafeye gitmiştir. bahçe oturmaktadırlar. bahçedeki bütün masalarda açık şemsiyeler vardır. bir tek bizim oturduğumuz masada yoktur. ulu dagcinin küçük kardeşi karanlık havada sinirli bir şekilde:
-anne kalkalım bu masadan şemsiye yok.
