türkiye'de pek fazla iyi örneği yoktur. kendince muhalif takılan mizahçıların hepsi konu ordu, bürokrasi olunca ya yalakalık yaparlar ya da en iyi ihtimalle susarlar. 28 şubat sürecinde asker dururken erbakan-kaddafi görüşmesiyle dalga geçerler. levent kırca, oya başar, bekir coşkun vs. bunun en kötü örneklerindendir.
düşünün bir siyasi mizahçı, bir muhalif "türkiye'ye demokrasi erken geldi" diyebiliyor, halkın ezilmesinden yana olabiliyor. * salt siyasi iktidara karşı olmakla, birkaç kelime oyunuyla, "jet siki"lerle, kapağa başörtüsü takmış deniz baykal koyarak (aman ne komik!) kendini muhalif mizahçı zannedebiliyor.
buna karşın bürokrasiyi karşısına alarak "islami mizah" yapan küçük gruplar vardır, fakat ana akım siyasi mizahın yanında oldukça marjinal, marjinal olduğu kadar da başarısız kalmaktadır.
