çoğu insanın ve çoğu dinin yaptığı hata tanrıya insansı özellikler vermektir. ben evrene ve canlılığa baktığım zaman arkasında bir zeka görüyorum fakat bu zeka mutlaka insansı özelliklere sahip olmak zorunda değil. örneğin tanrının bizler gibi bir egosu olduğunu hiç zannetmiyorum. insanların kendi varlığına inanıp inanmamasının umrunda olacağını zannetmiyorum. özellikle umursamak gibi duygulara sahip olabileceğini hiç düşünmüyorum.
sanırım bu dünyada tanrının ya da varoluşumuzun amacının ne olduğunu hiç öğrenemeyeceğiz. bazen içimden acaba ölümden sonra bizi çok değişik bir sürpriz mi bekliyor diye düşünüyorum. cennet, cehennem değil ama bütün bu evrenin ve varoluşun sırrına erecek miyiz acaba ölümden sonra. tanrı kendisini neden bu kadar gizlediğini anlamamızı sağlayacak mı? bilmiyorum. sanırım kendisine güvenmekten başka bir şansım yok.
