kendi gelmeden önce bangır bangır ayak sesleri gelen olaydır.
6. hissin çok gelişmiş olmasına, muhteşem bi önseziye sahip olmaya falan gerek yoktur. genellikle feci şekilde hissedilir ve hissedildiği oranda da görmezden gelinir.
ama ayrılığın geleceğini bilmek veya hissetmek, olayın gercekleştiği zaman ki acının azalması gibi bi sonuç doğurmaz. nihayetinde acı aynı acı, kırıklık aynı kırıklıktır. elinizde sadece "biliyodum mınakoyım" kalır ki bu da sizin için pek yararlı olabilecek bi veri değildir o esnada. belki kabullenme aşamasını daha rahat atlatmayı ve ardından "koyver gitsin" moduna girmeyi kolaylaştırır ama yüreğin üstündeki yükü azaltmaz..
bekleme aşaması genellikle olayın gerçekleşme aşamasından daha sancılıdır. muhteşem tedirginlik duygusu ile heran kalbe indirilcek darbeyi beklemek bünyeyi yorar, yıpratır. halbuki bi gelse o darbe, belki de o kadar acımıyacaktır..
nihayetinde öldürmez bi müddet süründürür; birileri "öpiyim geçsin" demese de geçer, "geçer" diyenlerin götüne konmak istense de gecer, ama zor geçer evet..
aslında tek bi bakınızla bile anlatırdık istediğimizi
(bkz: yarraklara gelmek)
