seneler önce kız kardeşim küçükken (tabii ben de küçüktüm) yaşanan bir diyalog. lf: ben ve k: kardeş
k: abi bu siyah şeyler ne? yüzümde var, kolumda var, bacağımda bile var.
lf: ben onlar.
k: nasıl sen ya. onlar ne diyorum?
lf: tamam işte onlar ben. (elimle kendimi göstererek) ama ben değilim. yani ben onlar.
k: hayır ya ben!
lf: (yavaş yavaş bundan zevk almaya başlayarak) öyle ben değil ya anlatamadım. ama onların ismi ben.
k: beeeeeen!
lf: ben lan! onlar benim işte hahaha. beeen!
k: anne şu oğluna bi'şey söyle. ben diyoo * hayır ben ya!
lf: tamam işte ben de öyle diyorum onlar ben. adı ben onların.
k: öküzz!
lf: nuriş.
