+ yok teyze aslında biz uyu... *
- tüh, reziller. gençliğe bak. bunlar bizi koruyacaklar bir de.
teyzenin aşağıya koşar adımlarla inme sesi gelir. tabi apartman boşluğuna çocuk falan düşmemiştir. hayır trabzanlar o kadar sağlam ki ertesi gün kendimi "bir atayım" dedim, olmadı.
bir süre sonra aynı teyze ile benim aramdaki diyalog;
+ hoşgeldiniz, buyrun.
- bu duman sizden mi geliyor?
+ ne dumanı?
- burnuna duman kokusu gelmiyor mu evladım?
+ yok gelmiyor.
- sanki sizin mutfakta duman kokusu geliyor gibi geldi de.
+ sağolun teyzecim. düşünmüşsün bizi.
- ama siz kendinizi düşünmüyorsunuz. ateşle oynamayın öyle. yakarsınız evi.
+ haklısınız, bizim yaşamaya ihtiyacımız yok aslında. ( iç ses)
