karanlık bastırdı mı, dayanamıyorum işte; karanlık bastırdı mı direncim falan kalmıyor. sanki gizli bir güç beni sokağa, karanlığın içine çekiyor. kafamdaki hayaller çekiyor beni oraya, önemli olan bu. öyle bir düşünceye kapıldım ki sanki dışarıya çıkar çıkmaz, birden sokakta onunla karşılaşacakmışım gibi oluyorum. daha doğrusu o yürüyen başkaları, bense bile bile arkadalarından gidiyorum, hem yürüyor, hem de '' şu giden, evet, şurda giden benim sevdiğim kadın olmasın?'' diye düşünüyorum. böyleyim işte, imkansıza yelken açıyorum...
