sessizliği ve sükûneti seven, asaletini ve ulaşılmazlığını da bu sayede sağlayan ve sürdürebilen, onun hakkında bir şeyler söyleyecek gibi olduğumuzda sık sık ''belki'' ve ''bence'' gibi öznel yargılara düşmemize neden olan, Nietzsche'ye göre bir ölü, birçok filozofa göre zaten hiç doğmamış olan, son kitabında zaten için doğmadığını ve doğurmadığını ilan eden, bütün bu soru işaretlerine rağmen de bütün insanlığın içlerinde, en temiz yerlerinde bulunan egemenliktir, iyi ki vardır, hep olsundur.
dikkat: bir anda sol frame'de görünce öldü sanmayın. oldu ki gene unuttuk bu aralar kendisini. malum, kriz...
