çocukken yaşadığım bi diyalog. (lf:ben, diğerleri ise 2 arkadaş) sayılar ve diyalog tam aklımda değil haliyle o yüzden sayıları sallicam ama böyle bir diyalog yaşandı.
lf: olum ben 2 basamaklı sayıları çarpabiliyorum.
a1: ben de çarpabiliyorum ne var.
a2: iyi o zaman ben soru sorim size. lf sen söyle 12x13?
lf: 156.
a2: (hesap makinesiyle hesaplar) afferin lan bildi. a1 sen söyle şimdi 15x24?
a1: (biraz düşünür)360.
a2: vaaay helal. lf sıra sende. (pis pis sırıtarak) 59x87?
lf: (2 dk. felan düşünür, çok kasar ama cevabı söyler) 5133. oha ya bana kazık sordun ona da kazık sor o zaman. puştluk yok.
a2: pekiii. al lan o zaman a1! (gerizekalı gibi gülerek) 99x99?
a1: (kendinden emin ve anında) 9801!
a2: offf bildi lan.
lf: siktirin gidin lan hile var.
a2: ne hilesi olum çocuk bildi işte.
a1: bildim olum.
lf: eeeh ben eve gidiyorum.
a1 ve a2: süüüüüt!
bu olay çok içime oturdu sözlük. ne zaman aklıma gelse hala çok dokunur. ezberlemiş lan piç. 99x99'un sonucunu ezberlemiş, 2 saat onu aklında tutmuş kesin sorarlar diye sanki bilmiyoruz. bu da bana ders oldu. ondan sonra 99x99'un cevabını hiç unutmadım.
