mertillo kişisi ve her daim ikinci ismiyle hitap ettiği arkadaşı ahmet ile dershanenin güzel pdr hocası ile sohbet etmek için (alında kendisine yazmak için) odasına gitmişlerdir.
(arkadaştan bahsedelim biraz...kendisine sürekli ''amo, amuş, amoli, ağmet vs..'' gibi bayağı kısaltmalarla canından bezmiş bir kişidir)
m: mertillo a: amet h: hoca
a: konsantre olamıyorum hocam; bakamıyorum bu ara derslere..
h: össye az kaldı ama artık sen de çalış bi zahmet..
a: ne?! ahmet mi?!!
m: ha evet evet..amet dedi amet..hahahhaha!!!
h: bir zahmet dedim!
(o anda gülüşmeler başlar)
a: ya hocam kusura bakmayın..bu mertillo benle hep ''amet, amet'' diye taşak geçiyo da...
