2 kişiye nickaltı yazmışım bugünedeğin. ikisi de tanımadığım ama 2 dakika sohbet etsem bi ömür dost kalacağıma inandığım insanlar. bluevelve üçüncüsü olacak. oldum olası sevmem kendini göstermek için binbir arsızlığa yatanları. diğer iki kişiye de ayıp olmaması için aynı hissiyatla yazmadığımı bildireyim baştan.
aynı vasatı paylaşıyor olmaktan zerre hazetmediğim bir yazarın, organizatorü olduğu bir zirveyle ilgili, artık bi raddeden sonra insanın içini dışına çıkaran nickaltı yazılarını okurken bi entrye rastlamıştım bu sabah. zirve vesilesiyle yaşadığı coşkuyu anlıyorum da bu nedir yahu:
"zirveden önce de bi yerlerden tanıdığım, ama nerden tanıdığımı çıkaramadığım..." falan filan diye gidiyo.
gitsin. benim için çöptür yukarıdaki satırlar. ama illaki birileri için kıymeti var. o yüzden de değerli.
bu örneği şunun için verdim; hani bu "bluevelve silinsin" mitingleri düzenlendi ya... kimdi önde bayrak tutanlar bilmiyorum. ama eminim, arka saflarda, yukarıdaki satırların yazarı arkadaş da vardı, aynı kalibrede daha nicesi.
işte benim söyleyeceğim de tam burda başlıyo aslında.
bu ne cüret yahu, bu ne fütursuzluk arkadaş? hangi katkının sahibisiniz de bunu söyleyebiliyosunuz anlamadım ki. iki entry çıkar, de ki: "aha da bunları yazdım ben, seviyem budur, allahına kadar da eleştiririm." gık dersem namerdim. bluevelve nicki kişinin yazdıklarının pek manidar olduğunu iddia ediyor değilim. ama kimse kusura bakmasın, çoğunuzdan iyi yazıyor.
uzatmak istemiyorum şu başlık altında.
özet şu: ya sev ya terket... (hep söylemek istemiştim bu lafı var ya... memati ceketimi getir. oh, iyice rahatladım)
