hayatımda hiç kimseden çok uzun süre nefret etmedim sözlük. hiç sevmediğim biri benle 2 dakika konuşsun, hemen seviverdim onu. insanları kolay affettim. gözyaşlarına falan dayanamadım çoğu kez, yelkenleri suya indirdim.
ilk kez 2 sene önce gerçek nefreti keşfettim. annem hastayken ona "seni hastalıklı ruhunla..." diye başlayan mesajlar atan kadından nefret ettim sözlük. annemin en yakın dostunun ona karşı bu kadar acımasız olabilmesi olağan dışıydı benim için. o kadar çok ağladım ki... her gece onun, bu yaptıklarından dolayı cezalandırılacağına inanarak uyudum.
inandıklarımın yerini bulduğunu öğrendiğimde kendimden korktum sözlük. gerçekten korktum.
