yer: norveç
olay yeri: oslo'da bir banka
olay yeri inceleme ekibi: görüşünüş ve ruh itibariyle ayı rüstem ve ben.
bankaya ayı rüstem ile birlikte küçük bir hesap işini halletmek üzere gitmiş ve kısa yoldan işimizi bitirmenin yollarını ararken, gayet hoş banka memuresi üzerine yoğunlaşmıştık. kadın son derece güzel giyimli, bakımlı, alımlı kısaca taş gibiydi taş. ricamizı kabul ederek işlemlere başladığı anda kadının elleri dikkatimi çekmişti. ona ellerinin kadar güzel olduğu hakkında iltifatlar yağdirmaya başlamıştım. eee, hoşlandı elbette, güzel yeşil gözleri olan yakışıklı bir erkekten gelen güzel sözlerden epeyce etkilenmiş görünüyordu.
ayı rüstem'in tavrı ise tam bir ayıya yakışır şekilde cereyen ediyordu. kadının ödü yarılmıştı. arada bir ona türkçe 'olm, ayılık yapma, sus' şeklinde ikazlarım bile fayda etmiyor, neredeyse salyalarını kadının başından aşağıya akıtacak sekilde yalanıyordu. kadın ise yüzüne dahi bakmıyordu bu ayının. neyse...
belgedeki bir aksaklığı bir üstüne sorması gerektiğini söyleyerek ayağa kalkan kadın, birden bir telefon kablosuna takılıp yere yığıldı ama öyle bir düştü ki, ne var ne yok yerlere sacıldı. kalktı , toparlanmaya çalışırken yine yığıldı ve en sonunda ayağa kalabildi. geldi, yerine oturdu. zavallının tüm vücudu ve elleri titriyordu.
ayı rüstem türkçe ve oldukca yüksek bir sesle
