Geçen gün müşteki olduğum bir davada hakim daha adımımızı atmadan boktan boktan davalara bakıyorum diye sövmeye başladı. Dava boyunca kükredi, korkudan herkes küçük dilini yuttu diyebilirim. Stresli bir meslek, konuyu anlamak, karar vermek ve günde bir çok davaya hakim olmaya çalışmak mental olarak yorucudur fakat bir daha yolum Allah korusun adliyeden geçmesin dediğim bir duruşma oldu. Bağırıyor, kürsüyü yumrukluyor, tanık iyice geriliyor konuşamıyor, konuşamadıkça daha çok bağırıyor, herkese tiksinerek bakıyor. Bildiğiniz korkudan titredim, 3 gündür travmayı atlatmaya çalışıyorum. Hayatımda bir insandan bu kadar korktuğumu hiç hatırlamıyorum. Küçük bir ilçedeyiz tesadüfi görürsem kaçar, yolumu değiştiririm. Öyle bir korku.
