Çin'de Çin Komünist Partisi (ÇKP) ile Milliyetçi Parti (Kuomintang) arasındaki iç savaşın sonucunda komünistlerin iktidarı ele geçirmesiyle sonuçlanan süreçtir. Devrimin lideri Mao Zedong'dur.
Nedenleri
Çin'de yoksulluk ve toprak eşitsizliği,
Köylülerin ağır vergiler ve kötü yaşam koşulları altında olması,
Kuomintang yönetimindeki yolsuzluk ve ekonomik sorunlar,
Komünistlerin özellikle köylüler arasında destek kazanması,
Japonya'nın Çin'i işgali sonrasında yaşanan ekonomik ve siyasi kriz,
Çin Komünist Partisi ile Kuomintang arasındaki uzun süreli mücadele.
1. 1920'ler–1930'lar
Komünistler ile Kuomintang arasında mücadele başladı.
Mao Zedong, komünist hareketin en önemli lideri hâline geldi.
Komünistler uzun süre kırsal bölgelerde örgütlendi.
2. 1937–1945
Japonya'nın Çin'i işgali üzerine iki taraf Japonya'ya karşı mücadele etti.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle Komünistler ve Milliyetçiler arasındaki iç savaş yeniden başladı.
3. 1946–1949
Mao'nun liderliğindeki komünistler giderek güç kazandı.
Kuomintang ordusu yenilgiye uğradı.
1949'da Mao Zedong, Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulduğunu ilan etti.
Sonuçları
Çin Halk Cumhuriyeti kuruldu.
Mao Zedong liderliğindeki Komünist Parti iktidara geldi.
Kuomintang lideri Çan Kay-şek (Chiang Kai-shek) ve taraftarları Tayvan'a çekildi.
Çin'de sosyalist ekonomik ve siyasi düzen kurulmaya başlandı.
Çin, Sovyetler Birliği'ne yakınlaştı.
Soğuk Savaş'ta komünist blok önemli ölçüde güçlendi.
