Yani sanki bi tür cezalandırma yöntemi.
Farkında olmadan böyle cezalandırıyoruz.
Ve garip bir mutluluk ve haz yaşıyor bunu söyleyen insanlar.
Çok garip çok bencilce bi yer değil mi burası.
Karşıda ki insan her kimse bir şekilde fikir veya görüş almak istiyor.
Sen kendince bişeyler beyan ediyorsun.
Sonucunda senin istediğin şey yapılmayıp istenilen sonuç yerine hayal kırıklığı yaşanınca destek ve yanında olmak yerine ‘ben sana demiştim’ kibri yaşıyoruz.
Bu kibir bazen bir hazza bazen de bir öfkeye dönüşüyor.
Ve aslında bizim dediğimiz yoldan ilerleseydi yine de aynı hayal kırıklığını yaşamış olsaydı kişinin yanında çok daha fazla destek olacakken bizim dediğimiz yoldan ilerlemediği için istemeden cezalandırıyoruz.
insanoğlu destek olurken bile aslında farketmeden ne kadar bencil olabiliyor.
