bazen hiç benlikmiş gibi gelmiyor. düşünüyorum kendime konduramıyorum. bazense çocuğum olursa onu şöyle böyle öyle yetiştirirdim falan diye yorum yapıyorum sanki en doğrusu o şekilde yetiştirmekmiş de olursa mükemmel ebeveyn olacakmışım gibi. ama gerçekte pek de kendimle özleştirebileceğim bi durummuş gibi gelmiyor. uzakta bir şeymiş gibi.
