Sonra yaptığım fırlamalığın bedeli olarak içimden gidişini izledim. Yalnız başıma. Gidiyorum dedi, git dedim. Onu daha fazla üzmemeliydim. Ona daha iyi bir gelecek vadedemezdim. Yavaş yavaş gitti. Yavaş gitti ama. Sanki giderken gelir beni alırsan dönerim der gibiydi adımları. Gitmedim, gitmemem lazımdı. O çünkü daha mutlu olacaktı gittiği yerde. Öyle izledim, düğün videosunu yağmurun altında izledim ki, görse nasıl güler:) ben bile görsem gülerdim kendimi:) hala hatırlıyorum, elimdeki sigara sönüyordu yağmur damlalarından:) küfür ede ede tekrar yakıyordum:) fakat güzel anılar biriktirdik. Fil hafızası var bende, unutmuyorum. Yeter ki güzel izler bıraksın..
