Yakın zamanda annemi kaybettiğim yer. 2 ay ne umutlarla ne mutlulukla ne “heh sanırım iyileşiyoruz.” ile girip mutlu çıktığım, mutsuz çıktığım anılarımın yeri. Daha 2,5 ay oldu ancak bazem gözlerimi kapattığımda hala buranın koridorları ve öten vital cihazları kulağımda yankılanır.
Ne demişti şair: Ölüler ölümü bilmez, ölüm kalanlae içindir…
