izale-i şuyu, bugünkü adıyla ortaklığın giderilmesi davasıdır.
bir taşınmazda birden fazla kişi pay sahibi olduğunda ve artık ortaklığı sürdürmek istemediklerinde gündeme gelir. mahkeme öncelikle malın aynen bölünüp bölünemeyeceğine bakar. mümkün değilse çoğu zaman satış yoluyla ortaklık sona erdirilir ve elde edilen bedel pay sahipleri arasında payları oranında dağıtılır.
özellikle miras kalan ev, arsa ve tarlalarda çok sık görülür. yıllarca kimsenin kullanamadığı, satamadığı ama herkesin “benim de payım var” dediği taşınmazların hukuki çıkış kapısıdır.
kısacası izale-i şuyu, “bu ortaklık artık yürümüyor” cümlesinin dava hâlidir.