Kürt sorunu çözülsün. Bu ülkede hiçbir Kürt vatandaş kimliğinden, dilinden, kültüründen dolayı kendini ikinci sınıf hissetmesin. Buna ülkenin çok geniş bir kısmı ok konumunda.
Devlet geçmişte yanlış yaptıysa onu da konuşalım. Çünkü Cumhuriyet’i savunmak, devletin yaptığı her şeyi sorgusuz sualsiz savunmak değildir.
Ama çözüm dediğimiz şey tarihin tersyüz edilmesi de değildir.
PKK’nın yıllarca yaptığı katliamlar, öldürülen siviller, öğretmenler, askerler, polisler bir anda unutulup örgüt “aslında haklı bir davanın temsilcisiydi” noktasına getirilecekse buna da itiraz ederim.
Kürtlerin haklarını savunmak başka şeydir, PKK’ya haklılık payesi vermek başka.
Bu ayrımı yapamıyorsak zaten yıllardır aynı yerde debelenmemizin sebebi de budur.
Ben Kürt vatandaşın hakkının genişletilmesinden rahatsız olmam. Tam tersine, eşit yurttaşlık Cumhuriyet’in gereğidir. Ama bunun bedeli bir terör örgütünün geçmişini aklamak, işlediği suçları romantikleştirmek olamaz.
Kürt sorunu çözülsün ama sonunda ortaya “demek ki PKK başından beri haklıymış” gibi bir hikâye çıkmasın.
Çünkü bu ülkenin Kürt vatandaşının hakkını teslim etmek için PKK’yı haklı çıkarmaya ihtiyacı yok.
