istanbul’da eskiden çingenelerin olduğu “sulukule” diye bir mahalle varmış. Darbuka, klarnet seslerinin yükseldiği, göbek dansı ve sıra gecesi benzeri "oturak alemi" eğlencelerinin yapıldığı böyle gece hayatı ve eğlence evleri olan bir yermiş. Yani bu seksenli-doksanlı yıllarda.
Tanıdığım yaşlı bir abi-amcamızın anlattığına göre, hızlı zamanları 4 arkadaş arabaya atlayıp buraya gitmişler ve anlaşmışlar bir eve girmişler. Diyor ki, çingene kız kucağıma oturdu, üstünü açtı başladı kibariye gibi şarkı söylemeye, ben de dayanamadım yumuldum memelere başladım emmeye dedi. Hahaha.
Ben de abi naptın sen ya çingenenin memesi emilir mi pistir ya iyyy, o kadar mı yokluktaydın?
Napim anam dayanamadım, çok pis kokuyordu uçları kömür karası simsiyahtı ama napim işte, eve gidince defalarca ağzımı fırçaladım, gargara yaptım diyor. Hahahaha.
