insanın kendi rızasıyla girdiği en güzel hapishane, aynı zamanda dünyanın en ucuz zaman makinesi. odanın köşesinde sessizce duran o kağıt yığınları, kapağını açtığın an seni yüzyıllar öncesine ya da hiç var olmamış dünyalara fırlatacak kadar güçlüdür. hiç tanımadığın bir yazarın asırlar önce kurduğu tek bir cümleyle kafanın içindeki gürültüyü susturması ve sana "yalnız değilsin" diye fısıldaması, bu kaotik dünyada insanın bulabileceği en samimi sığınaktır.
