Karakalpaklar (Qaraqalpaqlar), Orta Asya'da yaşayan bir Türk halkıdır ve tarihî olarak Aral Gölü'nün güneyi ile Amuderya deltasında yoğunlaşmıştır. Günümüzde nüfuslarının büyük bölümü Özbekistan'a bağlı Karakalpakistan bölgesinde yaşamaktadır. Dilleri Kıpçak koluna ait bir Türk dili olup Kazakçaya ve Nogaycaya yakın özellikler taşır.
Karakalpak adı, etnik kökenden ziyade geleneksel giyimle ilişkilendirilir ve genel olarak “kara kalpak” (siyah başlık) anlamına gelir. Tarihçiler Karakalpakların, Oğuz, Kıpçak, Peçenek ve diğer Türk unsurlarının uzun süreçte kaynaşmasıyla ortaya çıktığını kabul eder. Tarihî kayıtlarda benzer adlarla anılan topluluklara Orta Çağ Rus kroniklerinde rastlanmaktadır.
Karakalpakça, Türk dillerinin Kıpçak-Nogay grubuna dahildir. En yakın akraba dilleri Kazakça ve Nogaycadır. Tarih boyunca Arapça, Farsça, Özbekçe ve Rusçadan etkilenmiş; modern yazı dili ise Sovyet döneminde standartlaştırılmıştır.
Karakalpak kültürü, bozkır ve delta yaşamının etkilerini taşır. Geleneksel yaşamda hayvancılık, balıkçılık ve sulu tarım önemli yer tutmuştur. Özellikle yurt (keçe çadır) kültürü, işlemeli kadın kıyafetleri, destan anlatıcılığı ve halk müziği Karakalpak kültürel mirasının öne çıkan unsurlarıdır. Sözlü edebiyatlarında kahramanlık destanları ve halk şairleri önemli bir yer tutar.
Karakalpakların büyük çoğunluğu Hanefî mezhebine bağlı Sünni Müslümanlardır. Aile ve soy bağı geleneksel toplum yapısında güçlü bir öneme sahiptir. Klan ve kabile aidiyeti tarih boyunca toplumsal örgütlenmenin temel unsurlarından biri olmuştur.
