nesnelerde vücut bulan sanattır ve bu sanatın nesneleşmiş hali. oldukça zor bir tanımlamaya haiz bir duygu. aşk özünde "siniklik"tir. daha doğrusu objenin nesnelere sinmiş hali. "souvenir involontaire"nın sürekli tuzaklar kurduğu duygu. alışkanlıktan ziyade iyiden iyiye takıntı. bir obsesif kompulsif için ciddi anlamda gururdur. zira hafızanın en fazla tuzak kurduğu sürekli aklın zinası yolu ile kendilerine zarar veren bir düşüncedir.
sevilen obje eğer aşk ise, tüm nesnelere siniştir. bir kağıt ucunun ya da bir masa şeklinin bile size-eğer tramvatik ise-bu tramvatik olayı tekrar hatırlatmasıdır. À la recherche du temps perdu da yenilen bir madlendir. albertine kaybolduğunda anımsatan sahildir, ıssız adam daki toka, hitchcock filmlerindeki mcguffin'dir. de gerard de nervall'ın sinir krizleri ve bir sokak lambasına asılı bir şapkadır. "Do not wait up for me this evening, for the night will be black and white" *
narsiz ve goldmund'da meryem ananın suratındaki gülümsemedir. aslında bu gülümseme virgin immaculeta'nın gülümsemesi değildir. sevilen kadını tarihin bir anında yaptığı anın sonsuzlaşmasıdır. işte "eternal love" dediğimiz budur. aşk sanattır, mahir ellerde anlam kazanan.
