buralarda boy gösterip de ben aslında anonimliği seviyorum, karakterim ön planda olsun diye yazan arkadaşların %90'ının aslında aynaya bakınca yaşadığı o derin hayal kırıklığını hepimiz biliyoruz.
yahu hadi dürüst olalım; burası sanki çok elit, sadece felsefi derinliklerin konuşulduğu bir akademi de, sen kendi fotoğrafını atınca o kutsal imajın zedelenecekmiş gibi davranıyorsun. alt tarafı bir fotoğraf. sanki fotoğrafı koysan, yazdığın o vasatın altındaki berbat entryler bir anda nobel edebiyat ödülü kazanacak.
benim gizemli bir havam var sanrısıyla yaşayan bu arkadaşlar, aslında dışarıda biri bir dakika bakar mısın? dese kaçacak delik arayacak asosyal tipler. sözlükte atıp tutarken aslan kesiliyorlar, ama iş kendi tipini göstermeye gelince mahremiyetim, anonimliğim, gizemim diye bir kalkanın arkasına saklanıyorlar.
aslında olay gayet basit: fotoğraf atıp da altına gelen burnun yamuk, gözlerin kaymış, bu nasıl saç, yok ai, yok photoshop bu gibi yıkıcı eleştirileri kaldıracak öz güvenin kırıntısı yok. o yüzden en iyisi entel takılmak, gizemli durmak ve insanların seni zihninde bir düşünür gibi hayal etmesini beklemek.
merak etmeyin arkadaşlar, kimse sizi merak etmiyor zaten. o fotoğraf boşluğu kalsa da olur, o boşluk sizin gerçekte kim olduğunuzdan daha derin duruyor.
