defalarca şaiht olduğum ölümdür. emekler, göz nurları söner. hiçliğe doğru giderler. arkada bir hüzün bırakırlar kısa süren. ama en korkutucu olan da bir sözlüğün yavaş yavaş öldüğü görülür ama ses edilmez, görmezden gelinir ve hiç ölmeyecekmiş gibi yazılır. bir insan gibidir sözlükler, son nefesine kadar.
