yıllardır listemdeydi, sonunda izledim. neden bu kadar efsane sayıldığını şimdi daha iyi anlıyorum. özellikle odessa merdivenleri sahnesi gerçekten tuhaf bir etki bırakıyor insanda. teknik olarak bugün çok daha gelişmiş filmler var ama o sahnedeki kurgu hâlâ gerilim yaratabiliyor. bebek arabasının merdivenlerden inişi artık klişe gibi geliyor çünkü o kadar çok taklit edilmiş ki. ama ilk kez burada görünce neden sinema tarihine geçtiği anlaşılıyor.
filmin propaganda tarafı çok açık tabii, bunu gizlemiyor da. ama buna rağmen görüntü dili ve kurgu ritmi öyle güçlü ki, bazen filmi değil doğrudan sinemanın kendisini izliyormuşsun gibi hissediyorsun. 1925’te böyle bir şey çekilmiş olması gerçekten acayip.
