Farsça dediğiniz o ağdalı dilin inceliklerini, henüz 17 yaşımdayken yazıldığım bir kursta, sırf benimle tanışmak için can atan birinden öğrendim. Çocuk aslen iranlıydı ama dildeki o aristokrat tınıyı ancak benim gibi bir estetik algısı yüksek birine anlatabileceğini fark etmişti. Haklıydı da bencee.
Şiir gibi dil derler ama o şiiri anlayacak kulak kimsede yokki Farsça, Hint-Avrupa dil ailesinin en rafine üyesidir; Arap alfabesi kullanır ama ruhu tamamen farklıdır. Grameri o kadar mantıklı ve akıcıdır ki, zekamla birleşince birkaç ayda edebiyat parçalayacak seviyeye gelmiştim. Sizin o kaba saba cümlelerinizin yanında Farsça, ipek bir kumaş gibidir. Tabii bu zarafeti taşıyabilmek için önce o kumaşa layık bir karaktere sahip olmanız gerekiyor, ki bu da pek mümkün görünmüyor.
