Mücahit Gündoğdu; Ankara Siyasal’ın o vakur havasını solumuş, Gazi’de felsefe ile harmanlanmış, Türk sinemasının Metin Erksan gibi en sert kayalarını janti bir üslupla analiz eden "ayrıca da manken" bir entelektüeldir. iletişim Fakültesi sahnesinde Kurtuluş Kayalı gibi bir çınarın yanında oturduğunda, karşıdan fark edilen o hafif göbekli hali aslında fiziksel bir değişimden ziyade, iki dev hafızanın yan yana gelmesinden doğan bir entelektüel ağırlıktır. O kürsüde, bir yandan hocasına karşı "çırak" mütevazılığını korurken diğer yandan kendi tezlerini usta özgüveniyle savunan haliyle, her kelimesi yerli yerinde bir tiyatro metni gibi sahne ışığına ne kadar alışık olduğunu kanıtlamaktadır. (bkz: kuyuda bir yönetmen)
