insan yeğeni olunca ne yapacağını şaşırıyormuşsjdj.
Sürekli onu mutlu etme odaklıyım. Hep stoklu bir sürprizim var en basitinden sakladığım minik bir oyuncak bazen bir atıştırmalık bazen sticker.. gibi gibi. Ama tabi bunu şımarıkça her istediğini alarak da yapmıyorum. Dışarıdaysak almak istediği tek bir şeyi alıyorum bu ev içinde bize geldiğinde ya da ben onlara giderken elim boş gitmemek içi yaptığım bir şey.
Geçenlerde pazara gittik daha karpuzun ilk çıktığı günler.
Ben çileği bile tam mevsiminde yemeyi doğru bulsam da artık onun yazı kışı hiç kalmadı neyse çocuk karpuz istiyor. Tadının iyi olmadığına eminim ve başka bir istediği meyveyi almışım zaten. Dedim nervio alma ve bu duyguyu da tanısın bilsin.
Almadım anlattım sebebini biraz üzüldü o üzülünce ben de üzüldüm ama sonuç olarak almadık ve bir süre sonra kabullendi almayacağımı.
Çocukların ağlamaması için susturmak her istediğini yapmak da iyi bir yöntem değilmiş. Yani bütün duyguları tanımalı ki hazırlıklı olsun. Pamuklar içinde büyütmek istiyoruz tabi ki çocukları ama bu pek de iyi bir yöntem değilmiş.
Valla öğreniyoruz sayesinde bir şeyler.
