Lise sondayken bir hocam “çocuğunuz olunca her şeyi çocuğunuza göre yapmayın, sizinde bir hayatiniz var. Ben annemin babamin mezarina bayram harici ayda bir bile zor giderim.” Demişti, tuhaf herkes Böyle bir itirafta bulunamaz gibi geliyor.
Yani benim de biricik bir ömrüm var onunda. Düşünüyorum da eğer çocuğum ilerde olursa ve boyle bir ebeveyn olursam muhtemelen bende çocuktan ona yaptiğim gibi onun da benim için bir şeyler feda etmesini isterim ki bu son kertede yanlış. Onu doğurmayı ben seçtim, bir seçim hakkı yoktu bana bakma zorunluluğu yok ama benim bir ölçüde var, sinirlarini ihlal etmeyecek düzeyde.
