4-5 yaşlarından itibaren her sene mutlaka geldiğim, kendimi dalgalarına bıraktığım yer. Burası bir tatil beldesinden fazlası benim için.
Burası, dedemin sabah altı buçukta bizim için şemsiye kapması, burası anneannemin bizi "koşun hadi deniz çarşaf gibi üstünde top yuvarlanır" diye teşvik etmesi, burası dedemin denizden dönerken topladığı semiz otları, burası anneannemin o gün okey oynamadığı için başının ağrıması, burası Mahmut Şef ile Solmaz Hatın'ın gülen yüzü.... Ama Onlar "bir gün bir yerde buluşmak üzere; bir yalnızlığı koşup gittiklerinden beri" burası biraz da hüzün benim için.
