Project Hail Mary, bir bakıma E.T. the Extra-Terrestrial (1982) filminin dış-uzayda geçen kuzeni gibi. Ancak Spielberg klasiğinin büyüsüne ve duygusal etkisine yaklaşabildiğini asla düşünmüyorum. Yine de Ryan Gosling karakteri Ryland Grace ile Dünya-dışı, zeki yaşam formu Rocky arasındaki bağ görülmeye değer.
E.T.'nin detayları ayırt edici ölçüde farklı olsa da o tanıdık ve nispeten insansı görünen formunun aksine Rocky; beş kollu, örümceğimsi bir yapıya sahip ve üçgenimsi gövdeli, kaya gibi de sert bir derisi olan tamamen insan-dışı, yabancı bir tasarımla karşımıza çıkıyor. Buna rağmen karakterin sevimli ve sıcak hissettirmesi filmin başarılarından biri.
Üstelik ilk yakın temas sırasında Ryland'ın Close Encounters of the Third Kind (1977) filminin meşhur beş notalık temasını, yani adeta bir kapı zilini andıran motifini mırıldanması da hoş bir detay. Sonradan öğrendiğimize göre bu referans fikrini yönetmenlere, bizzat Steven Spielberg vermiş, onlar da seve seve kabul etmişler, aslında senaryoda yokmuş.
Genel olarak izlemesi keyifli, aile-dostu bir uzay macerası ve hayatta kalma filmi. Dostane insan-uzaylı karşılaşması, türler arası iş birliği ve Dünya'yı, hatta yıldızları kurtarma fikri üzerine kurulu iyimser bir anlatı. Bütün bunlar gişedeki başarısını açıklıyor aslında, değil mi?
Ryan Gosling filmi rahatlıkla göğüslüyor. Ve Sandra Hüller şarkı söylüyor! Şaka bir yana, o da iyi. Zaten Hüller olmasaymış onun yerine böylesi bir role ya Toni Collette, ya Laura Linney ya da Cate Blanchett giderdi muhtemelen.
Greig Fraser'ın sinematografisi dikkat çekicidir. Film boyunca uzayın ölçeğini başarıyla hissettiriyor.
Buna rağmen Project Hail Mary bittiğinde çabucak buharlaşıyor izleyenin zihninden. Eğer alzheimer olmuyorsam, benim aklımda çok kal(a)madı en azından, öyle diyeyim.
O da ne?!
Şimdi de bu Andy Weir uyarlamasının serbest bir devam filmi fikrine sıcak bakıldığı haberleri geliyor.
